قُشباق!
قُشباق! این پست را خیلی مختصر را الان میگذارم چون هی یادم میره بنویسم.
فرایند یادگیری زبان بچه ها برای من خیلی جالبه. دوست دارم در موردش بیشتر بدونم.
درسته که یکم دیر به حرف افتادی و زمانی که هجده ماهت بود در حد 30 کلمه میگفتی ولی روند پیشرفتت خیلی سریع تر از چیزی بود که فکر میکردم. از دو سالگی یعنی از حدود سه ماه پیش تقریبا همه جمله های ساده و پیچیده را میگی و بخصوص صرف فعل ها برای اشخاص و زمان فعل ها را خیلی خوب یاد گرفتی و اصلا اشتباه نگفتی مثل "داشتم میفتادم"! تا حدودی هم رعایت میکنی که برای بزرگترها فعل جمع احترام بکار ببری. فقط برای خودت همچنان در سوم شخص مفرد به سر می بری و خودت را صدرا صدا می زنی 
یعنی کلمه من را بکار نمی بری. علاقه ای هم به دادن جوابهای کوتاه مثل بله یا نه نداری و وقتی سوال می کنیم کل سوالمونو تکرار می کنی ولی اگه جوابت منفی باشه فعلش را منفی میکنی 
.
نکته جالب فقط جابه جا گفتن بعضی حروف در کلمه هاست که توی همه بچه ها دیدم. نمی دونم چجوری هم هست که حک میشه توی ذهنتون و هر چی تکرار کنیم بازم شما بچه ها حرف خودتونو میزنید
چند نمونه شو میگم:
بشقاب ==>قُشباق اتوبوس==>ابوتوس تاکسی==>تاسکی لیوان==>نیمال (این یکی جابجایی هاش زیاده) کاپشن==>کاشپن
بازم اگه یادم اومد بعدا اضافه می کنم.
